ღ.•♥ پروانه های عاشق ♥•.ღ

امروز روز تولد توست ؛ روزی که من آغاز می شوم...

tanha-amma-ba-to — Mon, 26 Oct 2009 20:29:18 GMT

در 5 آبان 1365 دنيا صداي گريه کودکي را شنيد

که امروز تنها بهانه براي خنديدن من است . . .

امروز را با هم لبخند ميزنيم ...

تولدت مبارک همسر مهربونم

تقدیم به تو در شب زیبای تولدت:

قفسم را مشکن
تو مکن آزادم
گر رهایم سازی
به خدا خواهم مُرد
من به زنجیر تو عادت کردم
بارها در پی این فکر
که در قلب توام
با تو احساس سعادت کردم
به خدا خوشبختم
تو محبت کن و بگذار
تا عمری هست
من بمان
چو اسیری به حریم قفست

تولد تو آغازیست برای یک دنیا مهربانی
تولد همه ی خوبی هاست
تولد تمام زیبایی های زندگی
خواهم آورد امروز برایت زیباترین گل های دنیا را
هرچند تو مهربانتر از همه ی آنهایی

همیشه به قداست چشمان تو ایمان دارم
چه کسی چشمهای تو را رنگ کرده است؟
چه وقت دیگر گیتی تواند چون تویی را بزاید؟
فرشته ای در قالب یک انسان
عزیزم فقط ساده میتوانم بگویم
عاشقت می مانم

***

اینم کیک تولد:

محمد عزیزم در شب زیبای میلادت تمام وجودم را
که قلبی ست کوچک
در قالب قابی از نگاه تقدیم چشمان زیباییت میکنم
و با بوسه ای عاشقانه تولدت را تبریک می گویم.
به خاطر همه ی زحمتایی که برای خوشبختیمون
کشیدی ممنونم.

پروانه های عاشق 4 ساله شد...

tanha-amma-ba-to — Sun, 27 Sep 2009 03:14:18 GMT

۴ شمع

۴ روشنایی

به یاد ۴ سالگی ات،

در دلهای عاشقمان روشن است.

نه ،آنها را خاموش نمیکنم،

که در پرتو نورشان،

پروانه های عاشق می چرخند

و پرهای رنگارنگشان را نثار تمام خاطراتمان میکنند،

خاطرات گذشته، حال و آینده ی خوشبختیمان...

چه شب ها و چه روزها خاطراتم را سطر به سطر بر صفحه صفحه ی دل صبورت حک کردم...

غم و شادیم را در دلت حک کردم...

و چه رهگذران صبوری که تو را و نوشته هایم را سطر به سطر و واژه به واژه مرور کردند

بعضی خندیدند بعضی اشک ریختند ، پرسیدند،

تشویق کردند،تمسخر کردند، پیشنهاد دادند انتقاد کردند و هزاران حرف ناگفته ی دیگر...

در این میان عده ای آمدند و رفتند

عده ای هم آمدند و ماندگار شدند

و پا به پای من در شادی و غصه ام همراه شدند

..عزیزانی که هرکدام جای خود را دارند

دوست دارم همینجا از همسر عزیزم که همیشه سنگ صبورم بوده و حتی توی وبلاگ نویسی هم کلی بهم انرژی داد و تشویقم کرد وهمیشه همراهیم کرده؛ یه تشکر ویژه داشته باشم.

محمد عزیزم بابت همه ی مهربونیات ممنونم ،توی این 5 سال همیشه بهترین مشوق و بهترین همراه من بوده توی هر کاری.ممنوم.دقیقآ ۱ ماه دیگه تولدشه پیشاپیش میبوسمش و بهش تبریک میگم

و امــــــــــــا همراهان همیشگی ام

دوست دارم دونه به دونه اسم ببرمو تشکر کنم از همه ی دوستایی عزیزی که همیشه همراهم بودند ولی متاسفانه نه ذهنم اونقدر یاری میکنه که اسم تک تک رو بیارم اینجا و نه تعداد محدوده که بشه جمع کرد.واسه همین به نام بردن از مخاطبین ثابتم که حق آب و گل دارند اکتفا میکنم و امیدوارم دوستانی که اسمشونو اینجا نیاوردم قصورمو ببخشند..

اول از همه بابا عظیمی بزرگوار که واقعآ حق پدری به گردن من دارند و همیشه همراهیم کردند و توی مشکلات کمکم کردند ممنونم ازشون و از همینجا دستاشونو میبوسم و براشون ارزوی سلامتی دارم

و دوم از همه یه تشکر ویژه از دوست واقعآ عزیزم الهه ی نازنینم که سنگ صبورمه امسال اولین نفری بود که تولد وبلاگم یادش بود و تبریک گفت و یه دنیا همونقدری که فقط خودش میدونه باعث خوشحالیم شد الهه جان بازم ممنون که بهم یادآوری کردی و گرنه امسال اولین سالی بود که به خاطر مشغله های زیاد ذهنی واقعآ خودمم داشت یادم میرفت.ممنونم خانومی و برای تو و همسر و دختر عزیزت آرزوی خوشبختی و شادکامی میکنم

دوست عزیزم آقا مهران گل که واقعآ حق برادری به گردن بنده داره و همیشه همراه و جویای احوالم بوده.واسه ایشون و همسر و پسر عزیزشونم آرزوی خوشبختی و سلامتی میکنم. و همچنین واسه گروه نمایشی شون هم آرزوی موفقیت روزافزون دارم

دوست نازنین و مهربونم الهام عزیزم که از اولین سال همراه و همرازم بود ولی متاسفانه یه دفعه غیبش زد و منو تنها گذاشت به هر دری زدم توی این چندسال که خبری ازش بگیرم ولی...گمش کرده بودم و دیگه داشتم نا امید میشدم که در کمال بهت و ناباوری همین چندروز پیش بلاخره بعد از 4 سال انتظار من ، برگشت و یه دنیــــا خوشحالم کرد شاید اولین و بزرگترین عیدی روز فطرم که خدا بهم داد همین پیدا کردن دوباره ی الهام نازنینم بود همین جا بهت اخطار میدم الهام جان حق نداری دیگه بری و منو بیخبر بذاریاا باشه؟ واسه تو هم آرزوی بهترینها رو دارم.

دوست مهربونم ستاره ی گلم که با اینکه اون موقع خودش وبلاگ نداشت ولی از همون ابتدا همراهم بود و با پیشنهادای قشنگش کمکم میکرد الانم وبلاگ خیلی قشنگی زده که اسم منم به عنوان نویسنده اونجا هست ولی ستاره جون همیشه خودش همه ی زحمتاشو کشیده...امیدوارم از خجالتش بتونم دربیام.ستاره ی مهربونم واست یه آسمون خوشبختی آرزو میکنم

دوست دیگه ای که میخوام ازش تشکر کنم گلی خانوم عزیزه که واقعآ مثل 2 تا خواهریم واسه همدیگه...خیلی کمکم کرد توی مشکلاتم همینجا هم ازش میخوام یه سر به وبش بزنه و واسه دلخوشی منم که شده یه اپ کوچولو بذار خانومی...واسه گلی عزیز همسرش آقا محمد آرزوی خوشبختی و سعادت میکنم .ایشالا که به خوبی و خوشی زندگیتونو شروع کنید و تا آخر همینجور عاشق بمونید

پریای مهربون و بسیار دوست داشتنیم که صداش بهم آرامش میده پرپرطلای خودم که عاشق الی بلا گفتناشم.از اونم ممنونم که همیشه همراهمه.دعا میکنم به آرزوهای قشنگش برسه.

دوست گلم هستی مهربون که دختر دوست داشتنی و نازی هستش عاشق اینم که همیشه الا صدام میکنه... از اونم ممنونم و براش بهترینهارو آرزو میکنم.

فروغ خانوم عزیز که نسبت به من لطف داره.از شما هم ممنونم و واستون آرزوی موفقیت میکنم.

دوست عزیزم فاطمه عباسی از وبلاگ جیع بنفش که وبلاگش یه حس خاصی بهم میده.ممنونم ازش.البته باید واسه این رفت و آمدایی که کم شده یه فکری بکنیم موافقی؟

داداش بامعرفتم آقا محمد عزیز که فکر کنم هنوز خدمتش تموم نشده واینجا نیستش ولی از اونم تشکر میکنم که همراه چندساله ی وبلاگم بوده.

آزاده ی عزیز که با اینکه خیلی وقته دیگه مارو قابل نمیدونه و سر نمیزنه...ولی خواستم تشکر کنم اون اولا همراه خوبی بود.

آیناز عزیزم

الهه ی عزیزم از وبلاگ الهه ناز

الهه ی عزیزم از خواب صورتی که جدیدا مثل خودم صد خط در میون آپ میکنه..

مرضیه عزیزم

و.... ممنون از تک تکتون و معذرت اگه اسم کسی از قلم افتاد

مانا باشید....سبز و آفتابی

.................................................

پ.ن:

به علت طولانی بودن این پست حوصله ی پی نوشت ندارم.فاکتور میگیریم!!!

خسته ام...

tanha-amma-ba-to — Wed, 23 Sep 2009 23:57:18 GMT

به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصف شب است
چشم میبندم که مبادا چشمانت را
از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه کشدار شبگردان خمیده
و خاکستری گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانی چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکیم
و خوشحال که هنوز
معمای سبز رودخانه از دور
برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم
سال هاست که مرده ام

ميزي براي کار
کاري براي تخت
تختي براي خواب
خوابي براي جان
جاني براي مرگ
مرگي براي ياد
يادي براي سنگ
این بود زندگی....

پ.ن:

ندارد... نیست... خسته ام...

شاید نباشم دیگر...

مرگ من روزی...

tanha-amma-ba-to — Fri, 28 Aug 2009 12:33:18 GMT

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد در بهاري روشن از امواج نور

در زمستاني غبار آلود و دور يا خزاني خالي از فرياد و شور

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد روزي از اين تلخ و شيرين روزها

روز پوچي همچو روزان دگر سايه اي ز امروزها ديروزها

ديدگانم همچو دالان هاي تار گونه هايم همچو مرمرهاي سرد

ناگهان خوابي مرا خواهد ربود من تهي خواهم شد از فرياد درد

خاک مي خواند مرا هر دم به خويش مي رسند از ره که در خاکم نهند

آه شايد عاشقانم نيمه شب گل به روي گور غمناکم نهند

بعد من ناگه به يکسو مي روند پرده هاي تيره ي دنياي من

چشم هاي ناشناسي مي خزند روي کاغذ ها و دفتر هاي من

در اتاق کوچکم پا مي نهد بعد من با ياد من بيگانه اي

در بر آيينه مي ماند به جاي تار مويي , نقش دستي , شانه اي

مي رهم از خويش و مي مانم ز خويش هر چه بر جا مانده ويران مي شود

روح من چون بادبان قايقي در افق ها دور و پنهان ميشود

مي شتابند از پي هم بي شکيب روزها و هفته ها و ماه ها

چشم تو در انتظار نامه اي خيره مي ماند به چشم راه ها

ليک ديگر پيکر سرد مرا مي فشارد خاک دامنگير خاک

بي تو دور از ضربه هاي قلب تو قلب من مي پوسد آنجا زير خاک

بعد ها نام مرا باران و باد نرم مي شويند از رخسار سنگ

گور من گمنام مي ماند به راه فارغ از افسانه هاي نام و ننگ

پ.ن :

شیشه ی عطر بهار لب دیوار شکست...

و هوا پر شده از بوی خدا...

همه جا آیت اوست ؛ دیدنش آسان است

سخت آن است که نبینی او را...

***

التماس دعا تو این روزا از همگی.

فقط فرض کن!

tanha-amma-ba-to — Thu, 13 Aug 2009 18:51:18 GMT

فرض کن پاک کنی برداشتم

و نام تو را

از سر نویس ِ تمام نامه ها

و از تارک ِ تمام ترانه ها پاک کردم!

فرض کن با قلمم جناق شکستم!

به پرسش و پروانه پشت کردم

و چشمهایم را به روی رویش ِ رؤیا و روشنی بستم!

فرض کن دیگر آوازی از آسمان ِ بی ستاره نخواندم،

حجره ی حنجره ام از تکلم ترانه تهی شد

و دیگر شبگرد ِ کوچه ی شما،

صدای آواز های مرا نشنید!

بگو آنوقت،

با عطر ِ آشنای این همه آرزو چه کنم؟

با التماس این دل ِ در به در!

با بی قراری ٍ ابرهای بارانی...

باور کن به دیدار ِ آینه هم که می روم،

خیال ِ تو از انتهای سیاهی ِ چشمهایم سوسو می زند!

موضوع دوری ِ دستها و دیدارها مطرح نیست!

همنشین ِ نفسهای من شده ای!

با دلتنگی ِ دیدگانم یکی شده ای!

پ.ن۱:

امشب از اون شباست که نميشه بيقرار نباشم.. تنها چيزي که مي تونه آرومم کنه

زل زدن به قاب عکس روی دیواره که داره من و تو رو نشون میده یه روز قشنگ پاییز‌‌‌-

همون عکسی که خیلی دوسش داری...جفتمون لبخند زدیم چه لبخندی !

انگاری چشمات از توی عکس داره باهام حرف میزنه...

تو هم فهمیدی چقدر امشب دلتنگم آره؟؟!

حالا قاب عکس تک خودتو بغل میکنم -آروم میبوسمش چقدر این عکستو دوست دارم

چقدر خوشگل افتادی توی این عکس...نگاهت-لبخندت-چشمات همه انگار داره با من حرف میزنه

اشکام سرازیر میشه حالا تورو از پشت هاله ای از اشک میبینم... نه عزیزکم پاکشون نکن...

بذار امشب ببارم - باشه؟

پ.ن۲:

مامان اومد درو باز کرد و رفت ولی دوباره برگشت-با بغض نگاهم کرد گفت: داری از دست میری...!!

ــ مات و مبهوت نگاش کردم

به زور لبخند زد و با بغض گفت:میخوای بیا اون عکستونم از اتاق ما بردار کم نیاری؟!

ــ نگاش کردم...درو بست و رفت ولی اشکشو دیدم!

دلم واسه روزایی که باهاش خیلی رفیق بودم تنگ شده...خیلی وقته ازم دور شده...

راستی چرا مامان این حرفو زد؟!!

پروانه امشب پر مزن...

tanha-amma-ba-to — Mon, 27 Jul 2009 23:19:18 GMT

من امشب دوست دارم از تو بنویسم

تویی که حال مجنون را نمی فهمی

من امشب درد دل با کوه خواهم کرد

و از درد جنون با کوه خواهم گفت

چه می دانی که هر شب بعد از آن دیدار شوق انگیز !

هزاران بار افسون نگاهت را
در این دیوانه دل

سرمشق می کردم

نمی دانم چرا امشب تفأل می زنم بر خواجه ی شیراز ؟!!

و او می گوید از سوز دل فرهاد

و او می گوید از شرح دل شیرین ،

واینک من همان دیوانه ی تنهای دلسردم

چگونه از تو بنویسم؟

تویی که آسمان سینه ات ابری است

ومن زیباترین احساس پاک آفرینش را

درون این دل دیوانه ی خود جای دادم

نمی دانم تومی دانی؟ !!

چگونه عشق را پرواز خواهم داد ؟!!

تو که آیینه را هر بار می بوسی

ومی گویی به زیر لب ،

که از روح پریهایی

ومن از آن همه زیبائیت پروا نخواهم کرد .

و شرم این دل خود را

به دست خویشتن

در روزبارانی

کنار کوچه ی بن بست سینه،

ذبح خواهم کرد

و خواهم گفت آن دم

دوستت دارم

... پروانه ات خواهم ماند ای ماندنی ترین مهربان ...

پ.ن:

فاصله ها رو خط زدم و به حریم پروانگی ام بازگشتم...

این وبلاگ پیله ی پروانگی من است...هرگز فراموشش نخواهم کرد...

یاران همیشه همراهم غیبتم را ببخشید...آمده ام تا بمانم...

اینجا حریم عاشقانه ی من و همسرم است ؛ حفظش خواهیم کرد...!!

ماه مناسبت...!!

tanha-amma-ba-to — Mon, 26 Jan 2009 07:42:18 GMT

یه سلام به وسعت همه ی روزایی که نبودم...!!

هــفتم بهمن...

تــــــولـــــدم مــــبـــــارک !

امروز یه ورق به سال شمار تقویم عمرم اضافه شد و وارد بیست و دومین سال زندگیم شدم.بیست و یکسالگی هم با تموم پستی و بلندیاش گذشت خدارو شکر سال خوبی بود برام.داشتم فکر میکردم که دوران شیرین و ساده ی کودکی چقدر زود گذشت، دوره ی شیطنتا، خنده ها و گریه ها، قهر وآشتی های بچه گانه،خوشی های کوچیک و بزرگ، قصه های شیرین مادربزرگ، و اون عشق کودکانه...یه مدته که زیاد تو حال و هوای اون دوره پرسه میزنم...خیلی زیاد...نمیدونم چرا...یه دلتنگیه غریبی پیدا کردم...همون حس نوستالژیک...هرسال این موقع که میشه بیشتر یاد اون دوران پاک و صمیمی میفتم و بیشتر از همیشه دلم برای دنیای قشنگ بچگیم تنگ میشه...اون موقع ها که یه کادوی خیلی کوچیک( هرچند در حد اتم یا مولکول!) باعث دلخوشیای بزرگمون میشد و شاید بزرگترین دغدغه ی زندگیمون؛ شکستن نوک مداد رنگی یا کثیف شدن لباس عروسکمون بود...راستی هم که چقدر عمر ما آدما زود میگذره...به قول مامانیم: انگار همین دیروز بود که ساعت ٨ صبح توی بیمارستان عسکریه، تورو که صدای گریه هات بخش رو پر کرده بود، گذاشتن توی بغلم و گفتن که مادر شدنت مبارک...حالا دخترم بزرگ شده و کم کم داره میره سراغ زندگی خودش...مامان عزیز و مهربــونــم بابت همه ی زحمتایی که برام کشیدی ممنونم. دستاتو می بوسم و با همه ی وجودم میگم که دوستت دارم مامانی جونی جونم.

و امــا...

نــهــم بهمن هم در راهه...

یاد آور بزرگترین روز زندگی من و همسرم.

محمد عزیزم چهارمین سالگرد آشنایی شیرینمون رو عاشقانه بهت تبریک میگم.١٤٦٣ روز از آشناییمون میگذره و من هر روز بیشتر از قبل عاشقت میشم.چهارمین سال عشقمون هم با همه ی اتفاقات تلخ و شیرینش گذشت و یه برگ دیگه ازدفترعشقمون ورق خورد و وارد پنجمین سالگیش شدیم.سالی که گذشت سرشار بود از اتفاقات جدید و شیرین و خاطرات به یاد ماندنی و تجربه های جدید و دوست داشتنی...همسرعزیزم ؛ بابت همه ی مهربونیات،صبوریات، محبتات، عاشقیات، فداکاریات و همه ی زحمتایی که در راه عشقمون و برای زندگیمون کشیدی و داری میکشی یــــه دنـــیــــا مــمــنــونـــم نـفسم.توی این روز عزیز در نهایت عاشقی می بوسمت و قلبم رو خالصانه پیش کش چشمات می کنم و خدا جونمون رو بابت این همه خوشبختی که بهمون داده شکر میکنم.

دوســـتــت دارم عزیزم

و اما باز هم یه مناسبت دیگه..

دهــم بهمـن

یه روز عزیز و مقدس برای من و محمدم.تولد یه گل خوشبو و یه مادر عزیز(مادر محمدم) که همه ی مهربونیای دنیارو تو قلبشون جا دادان و من هم ایشون رو مثل مادر خودم دوست دارم و براشون احترام قائلم.مادرجان دستای مهربونتون رو می بوسم و روز تولدتونو پیشاپیش صمیمانه تبریک میگم و از خدا براتون آرزوی سلامتی و موفقیت روزافزون دارم.

پ.ن:

سلام به همه ی عزیزانم.میدونم خیلی دیر اومدم.معذرت می خوام.دلم برای تک تکتون و برای وبلاگ نویسی کلــی تـنـگ شده.شرمنده از اینکه این مدت نتونستم بهتون سر بزنم و الانم نتونستم خبرتون کنم.با همه ی اینا در کمال پررویی باید بگم که باز نیومدم که بمونم.فعلاً سرم یه کم شلوغه امتحانای دانشگاه تازه تموم شده و بعد از یه فرجه ی کوتاه باید برم انتخاب واحد و شروع ترم جدید دیگه...متأسفانه هنوز به نت دسترسی ندارم امیدوارم سرفرصت بتونم از خجالت تک تکتون در بیام.بابت اینکه این مدت بهم سر زدید یه دنــــیـا تشکر.به امید دیدار...مانا باشید سبز و آفتابی .

اول و آخر خودتی...خودت که بهتر میدونی...

tanha-amma-ba-to — Tue, 11 Nov 2008 02:21:18 GMT

عزیزترینم ؛
عظمت این عشق و روح وسیع و قلب دریا صفت تو ،
اشک شوق و مستی رو از چشمام سرازیر میکنه
و تنها جمله ای که میتونم در مقابل این همه بزرگی و زیبایی
غیر قابل وصف بگم ، اینه که ؛
خدا جونم شکرت که معجزه ی عشقو بهمون نشون دادی...

***

نگاهم کن که من محتاج آن چشمان دلتنگم
بگو با من دوباره راز هستی را
که بی تو به یک دنیا شقایق دل نمی بندم...!

پروانه ات خواهم ماند...!

پ.ن 1:
چقدر خوبه که این عشق فقط با دستای من و تو
و با نظارت اوستا کریممون شکل گرفت و اینجوری عمیق و استوار موند...
چقدر خوبه که خدا از همون اول توی این عشق حضور داشت
و از همه چیز پررنگتر و قابل توجه تر اول فقط خدای مهربونمون بود و بس...
خدای مهربونم قربون بزرگی و کرمت برم که همیشه هوامونو داشتی و داری...

پ.ن 2 :
بعضی شبا توی زندگیه آدم هیچوقت فراموش نمیشه
امشبم یکی از اون شبا بود...
خیلی رویایی و سرشار از حس آرامش مطلق و سرشار از عشق...
سرشار از« ما شدنی عمیق» پیوسته با قلبهایی آرام
که تنها خودمان قادر به درکش خواهیم بود و بس !
فدای مهربونیات که همیشه اول و آخر خودتی!
به خاطر همه چیز یک دنیا تشکر...
و به خاطر امشب که....هزار دنیا تشکر.

پ.ن 3:
مدتی نخواهم بود.
شاید زمان کمی از جاده خط بخورد
و شیار ابرها بی امان نفس بکشند.
بی خبر نخواهم بود از شما.
سری خواهم زد اگر یاری لحظه های عمر مرا بتپد!

و من سرشارم از دلتنگـــــــــــــــی....

tanha-amma-ba-to — Fri, 31 Oct 2008 18:01:18 GMT

راستی چرا من اینقد دلم تنگه؟
چرا بعضی وقت ها فقط دلم می خواد تو خلوت خودم داد بزنم؟
آخه مگه تحمل من چقدره؟
تا کی باید طاقت بیارم؟

از عصر تا حالا فقط دارم این آهنگ معین رو گوش میدم و ....

دلم گرفت از آسمون هم از زمین هم از زمون
تو قلب من چقد غمه دلم گرفته از همه
ای روزگار لعنتی تلخه بهت هر چی بگم
من به زمین و آسمون دست رفاقت نمیدم

صدای قطره های بارونم که میخوره به پنجره ی اتاقم , دلتنگترم میکنه و اشکام دونه دونه...
نمیدونم این اشکا به کجا میخواد برسه ...؟؟!!

ببار ای نم نم باران ، زمین خشک را تر کن
سرود زندگی سر کن دلم تنگه...دلم تنگه...
خدایا با چه کس گویم که سرتاپای این دنیا
همش ننگه... همش رنگه...

خــــــــــــــداااایـــــــــــــاااااااا

دلم برای خدا هم تنگ است...
جای ایمان روی طاقچه خالیست...
میدانم...میدانم...

گل نازم تو با من مهربون باش
واسه چشمام پل رنگين كمون باش
اسير باد و بارونم شب و روز
گل اين باغ بي نام ونشون باش
پناه اين دل بي آشيون باش
دلم تنگه تو با من مهربون باش
گل ناز آسمونم بي ستارست
مثل ابرا دل من پاره پاره است
دوباره عطر تو پيچيده در باد
نفس امشب برام عمر دوباره است
گل نازم بگو بارون بباره
كه چشماتو به ياد من مياره
تماشاي تو زير عطر بارون
چه با من ميكنه امشب
دوباره شب و تنهايي و ماه و ستاره
من عاشقي دلخونم شكسته اي محزونم
پناه اين دل بي آشيون باش
دلم تنگه تو با من مهربون باش

_ما به هم محتاجیم سخت!!_

پ.ن 1 :
محمدم...به خاطر همه ی زحمتایی که برای زندگیمون میکشی یه دنیا تشکر...
هرکی ندونه منکه میدونم داری از جونت مایه میذاری...
فدای مهربونیات که اینقدر به فکر ما بودنمونی...
هیشکی جز تو برام نمونده...
موندنی ترینم با تمام وجودم میپرستمت...
((من تموم قصه هام ، قصه ی توست...
اگه غمگینه اون از غصه ی توست...))
پ.ن 2:
خدا جونم ممنونم که مواظب عشقم بودی...
هزار مرتبه شکرت...
پ.ن 3 :
همراهان همیشگی ام :
ممکنه یه مدت نسبتا طولانی نباشم...
بعد که اومدم جبران میکنم...

موندنی ترینم بیست و دومین سالگرد شکفتنت مبارک...

tanha-amma-ba-to — Sat, 25 Oct 2008 20:29:18 GMT

در پروانگي خويش مچاله گشتم

مبادا پيله ي انزوا ترك بردارد ...

حادثه ي آمدنت شوق پروانگيم را جنباند

پيله ترك خورد...

پاييز آمد.... بلبل غزل خوان شد....غم پر كشيد.... خورشيد به درياي آبي لبخند زد....
شبنم چكيد.... نور چشمك زد.... شاپرك لب گل را بوسيد....
و عشق از بهشت خدا پر زد و به پيشواز پاييز آمد....
تو آمدي و با قدومت مهرباني را ارمغان آوردي....
فرشته ها تبسم كردند ... من گريستم ....بوييدمت.... بوسيدمت....
و به يمن حضورت سجده بر خاك زدم.....

موندني ترينم آمدنت مبارك...

آری....امروز روز میلاد توست ای عزیزترینم...
روز شکفتن تو .... روزیکه تو به این زمین خاکی قدم نهادی
تا همراه و همراز من در این زمانه ی سخت باشی ....
روزیست که با متولد شدنت دنیای مرا معنایی دگر بخشیدی...
روزی که همچون روز آشنائیمان و مانند تک تک لحظه های باهم بودن ،
به یاد ماندنی و خاطره انگیز خواهد بود ...
و اکنون بخاطر بسپار...
بخاطر بسپاراین لحظات زیبای باهم بودنمان را ...
بخاطر بسپار تا گذر زمان گرد فراموشی بر خاطرمان نیفکند ....
در سالروز میلاد تو، زیباترین لحظات عمرم را تجربه کردم
و با تو بهترین خاطرات زندگی ام را ...
زمان میگذرد و عشق و علاقه ی ما تا بی نهایت به پیش رفته
و ما را بی نیاز از دیگران ساخته است.
زمان میگذرد... و این عمر ماست که به پایان نزدیک و نزدیکتر میشود
و تنها خاطره هاست که می ماند ...
پس ای مهربانترینم، چه نیکوست که در این لحظات زمینی ،
خاطراتی آسمانی بیافرینیم ...
در پستی ها و پیچ و خم زندگی ....

همسر خوبم در شب میلادت
با قلبی سرشار از مهر و دامنی پر از محبت
زیباترین گلها را از باغچه محبت می چینم
ودر سبدی از جنس بلور.....
تقدیم به تو عشق نازنینم می کنم.
به تو که با گرمای وجودت زندگیم را سرشار از امید می کنی...

محبت را در پاکی نگاهت و صداقت را در وجود مهربانت حس کردم
همراه با نسیمی که از بهشت به ارمغان آمده...
و با وجودی لبریز از مهر و محبت......
در شب میلادت بر دستهای پر مهرت بوسه ای می نشانم
و سبدی پر از گل رز تقدیمت می کنم...
برایت آرزوی سلامتی دارم و یزدان را شکر می کنم به خاطر....
موهبت وجود تو......
تحفه ای یافت نکردم که فدای تو کنم
یه سبد عاطفه دارم همه ارزانی تو

محمد عزیزم دوستت دارم
و امشب که شب زیبای تولد توست را از صمیم قلب تبریک میگم.
و امیدوارم وجود تو همیشه گرما بخش زندگیم باشد.

ღ.•*♥ پروانه های عاشق ♥*•.ღ

امروز روز تولد توست ؛ روزی که من آغاز می شوم...

پروانه های عاشق 4 ساله شد...

خسته ام...

مرگ من روزی...

فقط فرض کن!

پروانه امشب پر مزن...

ماه مناسبت...!!

اول و آخر خودتی...خودت که بهتر میدونی...

و من سرشارم از دلتنگـــــــــــــــی....

موندنی ترینم بیست و دومین سالگرد شکفتنت مبارک...

ღ.•♥ پروانه های عاشق ♥•.ღ